Grecja Mapa oryginalna Graecia Nova XVIII w Tobias C. Lotter 58x51 cm

Oryginalna Mapa Graecia Nova.

• Pochodzenie i autor: Mapa została  wydana w Augsburgu w połowie XVIII wieku (często datowana na około 1757–1760 rok) przez rodzinne wydawnictwo Lottera.
• Obszar i detale: Ukazuje ona terytoria Grecji, Macedonii, Albanii oraz zachodniej Turcji wraz z Morzem Egejskim i wyspami archipelagu. Przedstawia polityczny podział z czasów panowania Imperium Osmańskiego.
• Cechy artystyczne: Obejmuje ozdobny kartusz tytułowy (w prawym dolnym rogu) oraz ręcznie kolorowane kontury granic i detali geograficznych.

Kartusz:

Tekst wewnątrz ozdobnej ramy definiuje zakres geograficzny oraz autora mapy:

• GRÆCIA NOVA... – „Nowa Grecja i Morze Egejskie (Archipelag), na której to mapie dokładnie przedstawione są Macedonia, Albania, Epir, Tesalia oraz Morea (Peloponez) wraz z okolicznymi wyspami...”.
• ...opera et sumtibus TOBIÆ CONRADI LOTTERI, GEOGRAPHI – informacja, że mapa została wykonana pracą i nakładem finansowym Tobiasa Conrada Lottera, oficjalnego geografa.
• AUGUSTÆ VINDEL. – łacińska nazwa Augsburga (Augusta Vindelicorum), czyli miejsca wydania i siedziby oficyny wydawniczej Lottera.

Elementy alegoryczne i ikonografia

Oprawa graficzna kartusza odzwierciedla osiemnastowieczną fascynację orientem oraz historią:

• Postać osmańska (po lewej): Mężczyzna w tradycyjnym tureckim stroju, długich szatach i turbanie, trzymający berło lub laskę. Symbolizuje on ówczesną władzę polityczną nad tymi terenami (Imperium Osmańskie).
• Postać kobieca (po prawej): Kobieta w klasycznej, antycznej szacie, z wieńcem laurowym na głowie, trzymająca gałązkę palmową lub oliwną. Nawiązuje do starożytnego dziedzictwa kulturowego i historycznego Grecji.
• Martwa natura (na dole): U stóp postaci widoczne są porozrzucane arbuzy, melony oraz naczynia (dzbany, amfory), co miało symbolizować bogactwo naturalne, żyzność i urodzajność opisywanych ziem basenu Morza Śródziemnego.

Główne regiony i terytoria

• Macedonia (różowy obszar): Centralna część kadru, opisana dużymi, rzadko rozstawionymi literami M A C E D O N I A. Na mapie szczegółowo zaznaczono antyczne i ówczesne podziały (np. Pelagonia, Pieria).
• Zatoki i Morze Egejskie: W dolnej części widoczne są wyraźnie opisane akweny:

  Golfo di Salonichi (Zatoka Salonicka) u wybrzeży Salonik (Thessalonica).

  Golfo di Contessa (Zatoka Strumieńska).

  Golfo de Monte Santo – wody otaczające charakterystyczny, wysunięty półwysep Athos (z oznaczonym szczytem M. Santo).

• Sąsiednie prowincje: Na północy i wschodzie widoczne są granice z sąsiednimi regionami, m.in. fragmentem Tracji (zaznaczonej na beżowo) czy masywem górskim opisanym jako Monte Argentaro.

Detale kartograficzne i toponimy

• Miasta i rzeki: Na mapie naniesiono gęstą sieć miast, rzek oraz mniejszych pasm górskich. Nazewnictwo stanowi mieszankę łaciny, języka włoskiego oraz zniekształconych nazw lokalnych z epoki osmańskiej. [1]
• Estetyka epoki: Doskonale widoczny jest styl rytowania Tobiasa Conrada Lottera – od charakterystycznego, starannego kroju pisma, przez kreskowanie linii brzegowych, aż po ręczne, powierzchniowe kolorowanie akwarelą (tzw. kolor z epoki), które zachowało żywą barwę. [1, 2]

• Peloponez (zielony obszar): Opisany jako MOREA, co stanowiło powszechną w średniowieczu i epoce nowożytnej nazwę tego półwyspu. Wewnątrz widoczne są historyczne krainy, takie jak Arcadia.
• Attyka i Beocja (różowy obszar): Położone na północny wschód od Peloponezu. Znajdują się tu słynne antyczne miasta, w tym wyraźnie oznaczone ATHENAE (Ateny) oraz Teby (Thebae).
• Wyspy Jońskie: Po lewej stronie (na zachodzie) widoczny jest archipelag wysp na Morzu Jońskim (MARE IONIUM), w tym Cefalonia, Zante (Zakintos) oraz Ithaca (Ithaka).

Zatoki i morza

• Golfo di Lepanto: Podłużna zatoka oddzielająca Peloponez od Grecji Środkowej (dzisiejsza Zatoka Koryncka).
• Zatoki południowe: Na samym dole widoczne są głębokie wcięcia u stóp Peloponezu, m.in. Golfo di Coron (Zatoka Mesyńska) oraz Golfo di Colochina (Zatoka Lakońska).

Elementy kartograficzne

• Legenda (Explicatio): W lewym dolnym rogu umieszczono ozdobny kartusz wyjaśniający symbole użyte na mapie. Pokazuje on oznaczenia dla miast sławnych (Urbes Celeb.), miast zwykłych (Urbes), mniejszych miasteczek (Urbes Minor.), a także zamków i siedzib biskupich.
• Podziałki liniowe (Scalae): Poniżej legendy znajdują się skale mapy podane w milach niemieckich (Milliaria Germanica) oraz milach węgierskich (Milliaria Hungarica).

Mapa w bardzo dobrym stanie. Gotowa do oprawy w ramę . Ma passe-partout plus karton podkładowy usztywniający.

Rozmiar ramy passepartout: 70 cm x 61cm.

Rozmiar arkusza 58 cm x 50 cm.