Chrystus Ukrzyżowany (Corpus Christi) – Francja, XVI wiek

Rzeźba przedstawiająca Chrystusa Ukrzyżowanego (Corpus Christi), wykonana we Francji w XVI wieku. Drewno rzeźbione, pierwotnie polichromowane. Zachowane liczne fragmenty oryginalnego gruntu kredowego oraz historycznej polichromii.

Figura wyróżnia się charakterystycznym dla późnego gotyku i wczesnego renesansu wydłużonym modelunkiem ciała, ekspresyjnie opracowaną twarzą o zamkniętych oczach i pochylonej głowie oraz starannie rzeźbionymi włosami i brodą. Fałdy perizonium zostały opracowane swobodnie i z dużym wyczuciem formy, podkreślając wysokie umiejętności autora.

Na odwrociu zachował się oryginalny żelazny element mocujący oraz ślady dawnego montażu do krzyża. Widoczne są naturalne ślady starzenia drewna, dawnego żerowania drewnojadów oraz wielowiekowego użytkowania. Figura zachowała autentyczną powierzchnię bez współczesnych ingerencji konserwatorskich.

Stan zgodny z wiekiem – brak obu ramion oraz stóp. Pomimo tych ubytków rzeźba zachowała bardzo dobry, czytelny modelunek twarzy i korpusu, stanowiąc wartościowy przykład francuskiej rzeźby sakralnej XVI wieku.

Dane

• Pochodzenie: Francja
• Datowanie: XVI wiek
• Materiał: drewno rzeźbione
• Technika: rzeźba pełna, pierwotnie polichromowana
• Wysokość: 51 cm. Waga 1-2 kg.
• Stan: zachowane fragmenty oryginalnej polichromii i gruntu, brak ramion i stóp, naturalne ślady wieku i użytkowania

Proweniencja

Figura pochodzi z rynku francuskiego i posiada wcześniejszą atrybucję aukcyjną jako „France, XVIe siècle – Christ en croix”, zgodną z cechami stylistycznymi i technologicznymi obiektu. Adnotacja na fakturze zakupu " Expert: Cabinet Lacroix-Jeannest"

To jest rzeźba o wyraźnych walorach historycznych i kolekcjonerskich, reprezentująca francuską tradycję rzeźby sakralnej XVI wieku. Autentyczna powierzchnia, zachowane relikty polichromii oraz brak współczesnych ingerencji konserwatorskich czynią ją interesującym obiektem zarówno dla kolekcjonerów dawnej sztuki, jak i specjalistycznych antykwariatów.

Całość przedstawia się jak poniżej:

• bardzo dobrą, autentyczną rzeźbę twarzy z wyraźnym późnogotyckim charakterem,
• zachowane resztki oryginalnej zaprawy i polichromii,
• stare żelazne elementy montażowe,
• brak śladów agresywnej restauracji,
• technikę wykonania zgodną z XVI wiekiem.